Sırtım ağrıyor.
Hayır, öyle “of koltuğa fazla oturdum” ağrısı değil…
Bu, “hayat beni biraz fazla taşıttı” türünden derin bir sırt ağrısı.
Ve tabii ki çözüm: sırt yogası.
YouTube’da “10 dakikada omurga rahatlatan yoga” videosunu buldum. Eğitmen o kadar sakin ki, ben daha başlarken “Rahatla…” demesiyle neredeyse teslim oldum.
Pozisyonlar geliyor:
Kedi pozu, inek pozu…
Ben o sırada düşünen bir ördek gibi hissediyorum ama boş ver, gelişim yolculuğu bu.
Sırt biraz gevşedi, evet. Hatta öyle gevşedi ki…
Dedim ki, şimdi 5 dakika meditasyon yapayım.
Niyetim çok güzel: Nefes alacağım, zihnimi boşaltacağım, içsel benliğimle buluşacağım…
Sonuç ne oldu derseniz:
Nefes aldım.
Zihnimi boşalttım.
Ve içsel benliğimle birlikte bir uykuya geçiş yaptım.
Yani evet… Meditasyonla birlikte REM uykusuna da ulaşabiliyormuşuz, bilgi olsun.
🧘♀️ Kişisel Gelişim Notları:
Yogada uzman değilim ama videonun yarısını ses yerine rüyada tamamladım. Meditasyonun gücüne inanıyorum, ama alarm kurmak da bir kişisel gelişim yöntemidir. Sırtım mı? Biraz daha iyi. Ya da o kadar uyuşmuş ki fark etmiyorum.
📌 Sonuç:
Hayat bazen bize “kendine iyi bak” der,
Biz de onu ciddiye alıp kendimizi yoga matına yatırırız…
Ama fark etmeden uykuya dalıyorsak, belki de bedenimiz “bırak gelişimi, biraz uyu be güzelim” diyordur.
Ve evet:
Uykuyla gelen gelişim de gelişimdir.
(En azından ben öyle kabul ediyorum.)
Mindora's Blog 