Etiket: benimle gelişmeyen hayat

Biz hep mutluluğu bir “oraya varınca olacak şey” sandık.

Mezun olunca, evlenince, o işe girince, o evi alınca…

Yani hep “bir gün” geldiğinde her şeyin yerli yerine oturacağını düşündük.

Ama “bir gün” geldiğinde fark ettik ki, mutluluk o sırada geçtiğimiz yerlerdeymiş.

☕ Mutluluk, Arada Verilen Mola Gibi

Hani yolda giderken bir anda kahve molası verirsin ya…

O kısa durakta güneş yüzüne vurur, içinden bir huzur geçer, “iyi ki buradayım” dersin.

İşte mutluluk tam da o anda, hiç planlamadığın yerde ortaya çıkar.

Sen farkında bile olmadan, bir bakışta, bir şarkıda, bir sessizlikte.

🌿 Biz Hâlâ “Sonraki Durağı” Bekliyoruz

Sürekli bir sonraki adımı düşünüyoruz:

“Biraz daha sabredeyim, o zaman mutlu olacağım.”

“Biraz daha çalışayım, o zaman dinleneceğim.”

“Biraz daha sevileyim, o zaman kendimi seveceğim.”

Oysa mutluluk, o “biraz”ın içinde gizli.

Bir kahkahanın ortasında, pencereden giren rüzgârda,

belki de sabah uyandığında aklından geçen ilk düşüncede.

💫 Yol Güzelse, Varış Gerekmez

Mutluluk aslında bir sonuç değil, bir akış hâli.

Ne kadar çok “ulaşmaya” çalışırsan, o kadar uzaklaşıyor.

Ama yürümeye izin verirsen, sen fark etmeden yanına oturuyor.

Sessizce, sade bir dost gibi.

🌸 Mindora’s Notu:

Hayat bazen “varmak” değil, sadece “devam etmek”tir.

Ve mutluluk da, bu yolun üzerindeki küçük bankta,

senin oturup nefes aldığın o bir dakika içindedir. 🌿

“Belki de önemli olan varacağın yer değil, oraya kim olarak yürüdüğündür.”