Biz hep mutluluğu bir “oraya varınca olacak şey” sandık.
Mezun olunca, evlenince, o işe girince, o evi alınca…
Yani hep “bir gün” geldiğinde her şeyin yerli yerine oturacağını düşündük.
Ama “bir gün” geldiğinde fark ettik ki, mutluluk o sırada geçtiğimiz yerlerdeymiş.
☕ Mutluluk, Arada Verilen Mola Gibi
Hani yolda giderken bir anda kahve molası verirsin ya…
O kısa durakta güneş yüzüne vurur, içinden bir huzur geçer, “iyi ki buradayım” dersin.
İşte mutluluk tam da o anda, hiç planlamadığın yerde ortaya çıkar.
Sen farkında bile olmadan, bir bakışta, bir şarkıda, bir sessizlikte.
🌿 Biz Hâlâ “Sonraki Durağı” Bekliyoruz
Sürekli bir sonraki adımı düşünüyoruz:
“Biraz daha sabredeyim, o zaman mutlu olacağım.”
“Biraz daha çalışayım, o zaman dinleneceğim.”
“Biraz daha sevileyim, o zaman kendimi seveceğim.”
Oysa mutluluk, o “biraz”ın içinde gizli.
Bir kahkahanın ortasında, pencereden giren rüzgârda,
belki de sabah uyandığında aklından geçen ilk düşüncede.
💫 Yol Güzelse, Varış Gerekmez
Mutluluk aslında bir sonuç değil, bir akış hâli.
Ne kadar çok “ulaşmaya” çalışırsan, o kadar uzaklaşıyor.
Ama yürümeye izin verirsen, sen fark etmeden yanına oturuyor.
Sessizce, sade bir dost gibi.
🌸 Mindora’s Notu:
Hayat bazen “varmak” değil, sadece “devam etmek”tir.
Ve mutluluk da, bu yolun üzerindeki küçük bankta,
senin oturup nefes aldığın o bir dakika içindedir. 🌿
“Belki de önemli olan varacağın yer değil, oraya kim olarak yürüdüğündür.”
Mindora's Blog 