“Arayı Açtık Ama Kopmadık: Mindoras Günlüklerine Dönüş Hikayesi”

Merhaba sevgili Mindoras yolcusu! 🎈
Uzun zamandır yoktum. Hani şu “iki dakika dinleneceğim” deyip 8 ay ortadan kaybolan insan tipi vardır ya… işte ben. Ama merak etmeyin, kayboluşum sırasında Mars’a falan gitmedim. Sadece hayat, çok ilginç yan görevler çıkardı:
Mini bosslarla savaş, enerji barı sıfıra inme, level atlamaya çalışırken tuşların bozulması gibi…

Ve şunu fark ettim:

Zaman geçiyor. Biz takip etmek yerine bazen sadece göz kırpıyoruz.

Ara verdiğim bu dönemde biriktirdiklerim oldu:

• Biraz tecrübe
• Biraz kahkaha
• Biraz gözyaşı
• Ve bol bol iç ses
  (İç sesim çok konuşuyor, yakında ona da sözleşme yapabilirim.)

Şimdi geri döndüm çünkü içimde bir ses durmadan şunu fısıldıyordu:
“Yaz, yaz, yaz… insanın aklı yazınca düzeliyor.”

Belki hayat hepimizi sağa sola savuruyor.
Belki motivasyonumuz arada bir tatile çıkıyor.
Belki bazen hiçbir şey yapmadan “hiçliğin yogası”nı tercih ediyoruz.

Ama dönmek…
İşte en güzel cesaret bu.

Mindoras bundan böyle:

• Biraz kişisel gelişim
• Biraz mizah
• Biraz beynin oyunları
• Ve çokça biz neysek o

olacak.

Klişeye bağlamak istemem ama…
Bazen insan kendine dönmek için kaybolur.

Ben döndüm.
Kahven varsa iç, yoksa çay koy.
Beraber toparlanacağız, söz.
Yeni yazılar yakında geliyor.

Mindoras yeniden yayında.
Ve bu defa tam burada, tam şimdi. ✨

Mindoras Notu:
Hayat bir oyunsa… “continue” tuşuna bastım.
Sıra sende. Sen de bastın mı?