Bir gün daha bitti.
Dişler fırçalandı, pijamalar giyildi, ışıklar kapatıldı.
Ve tabii ki… Zihin sekmeleri açıldı.
Günün özeti:
“Bugün markette o kasiyere ‘teşekkürler’ yerine neden ‘teşekkür ederim’ dedim? Daha mı resmîydi? Soğuk mu algıladı? Bana kırılmış mıdır?”
Aklın bir köşesinde hâlâ patronun sabahki “Toplantıda görüşelim” cümlesi çınlıyor.
Neyi görüşeceğiz?
Görüştük de ben mi yoktum?
Yoksa ben gidince herkes bir şeyleri mi konuşuyor?
Tam uykuya dalacakken… BAM!
“2014 yılında o grup fotoğrafında neden o pantolonu giymiştim?”
Üstelik kırmızıydı. Ve üstelik diz hizasında hafif potluk yapıyordu.
Dost acı söyler ama uyku acı düşündürür.
Zihinsel Pijamalar giyildiğinde şu sorular klasikleşir:
“Ya o mesajı yanlış anladıysa?” “Yarın kaçta kalkmam gerekiyordu?” “Kendimi geliştirmeliyim ama hangi alanda?” “Ya uyuyamazsam, uykusuz kalırsam, sabah geç kalırsam, hayatım kayarsa?” Finalde: YouTube’da meditasyon müziği → 4 saatlik horlama.
📝 Minik Bir Not:
Zihnini susturamıyorsan, bir “yarın düşün” listesi yap.
Çünkü her düşünce bu gece çözülmek zorunda değil.
Derin bir nefes al…
Zihin uyku moduna geçiyor.
🌙 İyi geceler… İkinci bölümde görüşürüz…
Mindora's Blog 
Yorum bırakın