Pazar sabahı… Saat 06:45. Alarm çalıyor.
İlk düşünce: “Bu saatte kalkılır mı?”
İkinci düşünce: “Kahve içmeden kişisel gelişim olmaz zaten…”
Kalkıyorsun. Sessizlik var. Telefon susmuş, dünya henüz uyanmamış.
Bir yudum kahve, bir nefes derin düşünce. Ve o aydınlanma:
“Demek ki sabahlar gerçekten bir başka oluyormuş…”
Erken kalkınca:
Zihnin daha derli toplu, Gün daha uzun ve huzurlu, Ve en önemlisi… kahve içmek için bahaneye bile gerek kalmıyor!
Tabii hâlâ uykun varsa, kendine şu motivasyonu ver:
“Şu an uyumayanlar CEO oldu, ben de bari kahvemi içeyim!”
Bir sabah dene. Belki de en üretken hâlin, uykulu gözlerinle kahveye uzandığın o anda çıkacak ortaya. Kim bilir? 😄

Yorum bırakın